De Grote Eerste Hoofdstukken Wedstrijd 2006 | 10 Meest gestelde vragen | Lezersonderzoek | Toolkit for Creative Reading | FAQS Creative Reading
De Twan Breewel Bokaal 2007 in het kader van de Grote Flapteksten Wedstrijd 2007 is gewonnen door Adri van Beelen met zijn flaptekst voor het boek Piramide
Piramide
door Bernard Westeraak
Als de blaaskaak Kees Wonderman een reis maakt naar New York wijkt het vliegtuig zo veel af van de oorspronkelijke route dat het uiteindelijk terecht komt op de piramide van Cheops in Egypte. De Egyptische autoriteiten vermoeden direct een terroristische aanslag en stellen de enige overlevende van de vlucht, Kees Wonderman, verantwoordelijk. Hij wordt gevangen genomen en vanaf dat moment begint een internationaal diplomatiek steekspel, met als inzet de vrijlating van Wonderman en de vraag wie de herbouw van de piramide moet betalen. Intussen wordt de van nature impotente Wonderman verliefd op een vrouwelijke Egyptische gevangenbewaarder die zijn liefde echter niet kan beantwoorden omdat niemand weet dat ze eigenlijk een vrouw is.
Intussen wordt Kees ingezet als werkman bij de wederopbouw van de piramide, waarbij hij bijna bezwijkt aan de intensiteit van de werkzaamheden. Als zijn vrijlating door toedoen van de president van de Verenigde Staten ophanden is, krabbelt Kees plotseling om onverklaarbare redenen terug. Hij blijft liever gevangen. Waarom laat Wonderman zijn vrijlating aan zijn neus voorbij gaan en welke rol spelen de Egyptenaren om hem heen daarbij?
Piramide is een ontroerende roman over argeloosheid, sentimentaliteit, ontluikende liefde en internationale politiek. Op onovertroffen wijze worden islamisering, internationaal terrorisme, transseksualiteit en de geschiedenis van het oude Egypte gecombineerd tot een universeel thema: de onmacht van de mens om te bestaan. Een must voor de liefhebber van spanning in een historisch-erotische context.
'Briljant verweven intriges en een verbijsterend mooi strak plot. Westeraak is de nieuwe Hemingway', The New York Review of Books.
'Nog nooit is een vliegtuig zo literair neergestort. Je zou bijna willen dat je erin zat', Le Monde.
'Westeraak schetst een wereld in een wereld die de onze niet is', Frankfurter Allgemeine.
'Iedereen voelt zich een Wonderman én wil hem ook zijn; dat is het knappe van Westeraak', The Times.
Bernard Westeraak (1959), geboren in Lutjebroek, was klusjesman, liftboy, kelner, souteneur en servettenvouwer. Studeerde korte tijd Egyptologie en vliegtuigbouwkunde. Zijn debuut, de verhalenbundel Een legertje zandkorrels (2003) was binnen korte tijd toe aan een derde druk. Zijn lijvige roman Tieten en nog eens tieten (2005) verscheen in maar liefst achttien talen, waaronder het Mongolisch. Piramide is zijn tweede roman en zal verfilmd worden door Steven Spielberg.
Het Twan Breewel Bokaaltje 2007 voor bijzondere vermelding Grensvlak Proza/Poëzie is gewonnen door Vicky Franken met haar flaptekst voor Liefdesliedje van het gekke meisje
Niet vergeten hoe je ogen te openen, maande ze haar lichaam voor het slapengaan steeds aan. Ze keek naar de kaarsen die aan de bedrand van haar lege hoofd verlegen leken te zeggen: blaas ons maar uit.
In Liefdesliedje van het gekke meisje horen we de stem van een wereldvreemd kind met bruine krullen en groene ogen. Het liefst had ze zwart haar. Daarnaast schaatst ze met staccato schetsen over stille wateren en vraagt ze zich af waar het regenwater blijft. Van kringlopen heeft ze nooit gehoord en haar ton blijft maar in duigen vallen.
Bang voor onweer, maar geen schijtlaars als ze is, sprint ze een schoenenwinkel in als het noodweer echt losbarst. Binnen verplaatst een verdwaalde schipper net zijn trossen. Samen met het gekke meisje meert hij, binnen de vier muren van de schoeiselzaak, op tomeloze oevers aan. Dromen worden tot een donzen dekbed.
Bij haar schipper is de nacht minder donker en de zee van cellofaan. Toch gaat het dat gekke meisje maar niet voor de wind. De atmosfeer dreigt haar door de neus geboord te worden, als ze hoort hoe haar ademhaling liters zuurstof 'naar de maan' stuurt.
Ademhalen wordt een misdaad, die ze zich steeds minder graag op de hals haalt…
Het Twan Breewel Bokaaltje 2007 voor bijzondere vermelding De Menselijke Factor is gewonnen door Marcel de Laat met zijn flaptekst voor Meneer Bruno, Honderd Jaar Watervrees deel 1
NOVEMBER 2003
Hij was te vroeg. Dit leidde hij niet alleen af uit het feit dat de deuren van het Zwembad nog gesloten waren, maar ook uit een blik op zijn horloge, die hem ervan verzekerde dat het pas vijf voor zeven was. Een stuk of drie mensen stond te wachten bij de gesloten deuren. Het waren allen bejaarden, constateerde Alexander. Wie anders kwam er dan ook op zaterdagochtend om zeven uur naar het zwembad? Normale mensen slapen dan uit. Kwaad betrapte Alex zich erop dat hij zichzelf verwijten maakte. Dat mocht hij niet doen, vond hij. Hij was hier immers uit vrije wil gekomen. Hij was hier nu, en het had geen zin meer om te klagen.
Zo traag mogelijk sjokte hij op het groepje mensen af. Hij hoopte dat de deuren zouden opengaan zodra hij bij hen aangekomen was, dan hoefde hij ten minste niet hier in de kou en het donker te wachten. Maar de deuren bleven gesloten.
"Goedemorgen," zei een van de bejaarden toen hij zich bij hen voegde. Het was een brede vrouw met een vriendelijk gezicht. Desondanks voelde Alex zich in het nauw gedreven. De vrouw verplichtte hem als het ware om haar terug te groeten, en dit irriteerde hem.
Het was alsof hem geen andere keus gelaten werd dan 'Hallo' of iets dergelijks te zeggen.
"Morgen," zei hij maar, om ervan af te zijn.
"Morgen," sprak de oude man die naast de vrouw stond hem na. Dit werkte Alex op zijn zenuwen. Werd hij nu geacht om weer 'morgen' te zeggen? Ging de man er niet van uit dat zijn eerste 'morgen' voor iedereen in de groep gegolden had? Alex koos een gulden middenweg en knikte de man minzaam toe.
Ze bleven staan. Ongedurig keek Alex op zijn horloge. Het was toch echt al twee voor zeven. Waarom gooiden ze de deuren niet gewoon open, zodat de mensen naar binnen konden?
Er kwam nog iemand aanlopen, een dertiger, zag Alex. Hij liep met vlugge pas, alsof hij haast had. Hij scheen niet eens te merken dat de toegang tot het zwembad nog niet eens geopend was, en kwam pas tot stilstand toen hij met zijn neus voor de gesloten schuifdeuren stond. Met een verbaasde blik in zijn vermoeide ogen keek hij rond.
"Is er nog niemand?" vroeg hij aan Alex. Alex vond het vervelend dat de man dat juist aan hem vroeg. Hoe moest hij nu weten of er al iemand was of niet? Hij kwam hier ook maar voor de eerste keer.
"Weet ik niet. De deuren zijn nog gesloten," zei hij overbodig. Meteen keek hij een andere kant op, zodat de dertiger niet in de verleiding zou komen nog iets te vragen. Deze deed er toen ook maar het zwijgen toe, en zo zweeg iedereen. Alex glimlachte bitter. Mooi begin.
Uit: Meneer Bruno, Honderd jaar Watervrees deel 1. Uitgeverij 'Het dorstige hert', 2005.
Meneer Bruno is het eerste deel van Honderd jaar watervrees, een roman in, als het een beetje meezit, zeven delen, die de menselijke verhoudingen in en rondom een zwembad tussen de jaren 2003 en 2005 tot onderwerp heeft, die al snel op overdonderende en overambitieuze wijze uitgroeit tot een metafoor voor de opkomst en ondergang van het West-Romeinse Rijk. Hoofdpersoon is Alexander Madelta, die ook in Nooit meer zwemmen, de alom bejubelde debuutroman van Alec Madeltar uit 2002, centraal stond.
Alexander Madelta, alter ego van de schrijver, ervaart het zwembad waarin hij elke week baantjes trekt als bedreigend en past zich moeilijk aan aan de zwempatronen van anderen. Dat scherpt zijn blik voor zijn eigen tekortkomingen en die van zijn collega's, zowel in als buiten het zwembad. In zijn ogen is de zwemsport een schijnwereld, waarin mensen hun behoefte aan aandacht, erkenning of macht verbergen achter zowel schijnbaar als in werkelijkheid zinloze werkzaamheden, zoals het keer op keer trekken van baantjes in een zwembad. Deze verborgen behoeften van mensen die elkaar niet hebben uitgezocht maar wel week na week met elkaar moeten zwemmen, zijn aanleiding tot talloze wrijvingen en spanningen, een enkele maal met een tragische afloop, maar meestal komisch.
Meneer Bruno beschrijft de maanden tussen november 2003 en februari 2004 en eindigt met de pensionering van Bruno als badmeester. Alexander heeft hem in zijn zwemtijd leren kennen als een beminnelijke scepticus en dat trekt hem aan. Van het geïdealiseerde beeld dat hij van hem heeft zal in de loop van het boek weinig overblijven, al verliest hij zijn sympathie niet. Tegelijkertijd is de lezer getuige van Alex' vergeefse pogingen bondgenoten te zoeken in de in zijn ogen loze pretenties van de mensen die keer op keer opduiken en ondergaan in Het Zwembad.
Het Twan Breewel Bokaaltje 2007 voor bijzondere vermelding Suspense is gewonnen door Marjet Maks met haar flaptekst voor de tuinthriller Luchtwortels
Luchtwortels
Voor tuinliefhebbers die houden van een spannend verhaal
"Daar hangt ze dan vlak naast die rare, houtige gedrochten van wortels alsof ze een van hen is. Ze kan niet anders dan te denken aan pa's bizarre fantasieën.
'Het zijn net kinderen, die met vergroeide ruggetjes op het droge trachten te klauteren.' Hij had gelijk gehad. De kinderen waren vlakbij deze plek, in de ijskelder, gestorven en daar verdroogd tot mummies. Zij hadden nooit de kans gekregen om aan hun eigen dood te onsnappen. Roos wel. Nu ze weet waar ze is voelt ze pa's nabijheid opeens heel sterk. Hier, op deze plek had ze immers ruim vierentwintig jaar geleden zijn as uitgestrooid. Tussen de luchtwortels van de moerascipres, hun gezamenlijke lievelingsboom."
Als tuinman's dochter had Roos een heerlijke jeugd op het landgoed 'Vaart en Vecht' in Breukelen. Bijna 25 jaar later bouwt een projectontwikkelaar zes luxe appartementen op het vervallen landgoed en Roos wordt de nieuwe tuinman. Obsessief gaat ze aan de slag in de verwaarloosde tuin, die weer moet worden als vroeger. Van de nieuwe bewoners, de 'Vaart en Vechters' krijgt Roos maar weinig hulp. Zij zijn vooral met hun eigen levens bezig en bij iedereen lijkt wel een steekje los te zitten.
Niet alleen Aaron en Margriet Glanskop worden getiranniseerd door hun dertienjarige dochter, Maya. Ook Roos krijgt met het grillige karakter van het meisje te maken.
Rogier heeft met partner Mees de voormalige tuinmanswoning betrokken. Als jongetje speelde hij begin jaren zestig op het landgoed, maar hij heeft er geen enkele herinnering aan, toch is er toen iets heel ergs gebeurd.
De oude heer Kingma heeft een bijzondere liefde voor Roos opgevat en schrijft haar kwatrijnen. Camilla van Zomeren zoekt een man. Het artsenechtpaar Iris en Jan van Gent krijgen een tweeling, die zij niet wil.
Scilla Vogelzang besluit voortaan kaal door het leven te gaan, en dat haar man Martin paleontoloog is komt Roos wel goed uit.
(Annemiek Bakers namens Marjet Maks)
Het Twan Breewel Bokaaltje 2007 voor bijzondere vermelding Fantasy is gewonnen door Nicole Munneke met haar flaptekst voor Zoektocht naar huis
Zoektocht naar huis
Als Naomi tijdens een storm ergens wil schuilen, komt ze in een vervallen huisje terecht. Er is niemand, er staan geen meubels, er is maar één kamer…
Of toch niet? Aan de andere kant van de kamer is nog een deur, van hetzelfde hout als het huisje. Als Naomi de deur opent, omdat ze nieuwsgierig is waar de deur op uitkomt, staat ze opeens in badend zonlicht. Nieuwsgierig stapt ze naar buiten, om tot de ontdekking te komen dat ze niet meer in het bos is. Ze heeft de deur per ongeluk dicht laten vallen en als ze zich omdraait om te kijken, is de deur verdwenen. Iets verderop begint er een dorp, waarvan ze toch zeker weet dat hij niet bestaat. Als ze naar het dorp toeloopt om te vragen waar ze is en hoe ze hier komt, is er niemand op straat. Als ze eindelijk iemand gevonden heeft, loopt die in heel andere kleren dan zij, dan in haar wereld.
De mensen vinden op hun beurt haar er vreemd uitzien, maar zijn uiterst behulpzaam. Ze weten haar te vertellen dat ze in Karnieza is, een dorpje in het land Naäma, dat in de wereld Saphia ligt. De mensen beschouwen haar als een heldin, iemand die de wereld komt redden. Want Saphia wordt geregeerd door een tiran, die voor niets terugdeinst.
Een zoektocht naar huis begint, maar als ze eenmaal oog in oog met de soldaten van Karo, de tiran, heeft gestaan, besluit ze om de bewoners van Saphia te helpen.
Daar ontdekt ze dat ze krachten heeft, ze heeft controle over alle elementen. Bij haar zoektocht krijgt ze hulp van Jiro, een jongen uit Karnieza.
Ze vertrouwt hem, maar er gebeuren opvallende dingen. Dingen die niet hadden hoeven gebeuren. Is Jiro wel te vertrouwen? Of is het iemand anders? Wie werkt hun tegen?
________________________________________________________________________________________________________
Rotterdam, donderdag 30 augustus 2007 - De nominaties in het kader van De Grote Flapteksten Wedstrijd 2007 zijn bekend!
Hierna volgen de genomineerden én de titels van de boeken die zij met hun aanstekelijke flaptekst dichterbij wensen te brengen:
Adri van Beelen--------------------Piramide
Jasmine Embrechts-------------Tim
Vicky Francken--------------------Liefdesliedje van het gekke meisje
Henk Hardeman------------------De schaduw van Zwarterik
Frank Heinen----------------------Alle sportstatistieken ooit!
Marcel de Laat--------------------Meneer Bruno, Honderd Jaar Watervrees deel 1
Marjet Maks------------------------Luchtwortels
Nicole Munneke------------------Zoektocht naar huis
Jet Steinz--------------------------Alles fataal
Margriet Zuidgeest--------------Lieve LINDA. Groetjes Margriet
De bekendmaking van de winnaars en de prijsuitreiking vinden plaats op zaterdag 8 september 2007, Eerste Landelijke Dag van de Flaptekst, 15 uur, in de Theaterzaal van boekhandel Donner Selexyz, Lijnbaan 150, 3012 ER Rotterdam.
_________________________________________________________________________________________________________
Vandaag, woensdag 7 maart 2007, gaat De Grote Flapteksten Wedstrijd van start!
Is je favoriete boek nog niet verschenen?
Schrijf dan alvast de flaptekst en breng zo de totstandkoming van je droomboek dichterbij!
Meedoen aan deze unieke wedstrijd inspireert anderen, getuigt van goede smaak en draagt bij aan je uitstraling.
De wedstrijdregels:
1. Iedereen kan mee doen aan De Grote Flapteksten Wedstrijd 2007: zowel lezers als schrijvers.
2. Er zijn geen bijzondere categorieën.
3. Zend je flaptekst in vóór woensdag 1 augustus 2007.
4. De genomineerden worden bekend gemaakt op donderdag 30 augustus 2007.
5. De prijsuitreiking vindt plaats op zaterdag 8 september 2007, de Landelijke Dag van de Flaptekst, om 15.00 uur in Boekhandel Donner te Rotterdam.
Wil je op alles kunnen reageren met: Ja, hola, aan mij ligt het niet, want ik ben het schrijven van flapteksten vaardig!
Treuzel dan niet langer, zet je zwijmelwonne aan het werk en doe mee aan De Grote Flapteksten Wedstrijd!
Heb je vragen? Wend je tot Sergio Loontjes, event coördinator, info@hetnieuwelezen.nl
Bevrijd mensen even uit hun leefwereld: schrijf een flaptekst die glimt als een opgewreven rijlaarsje!
De Grote Eerste Hoofdstukken Wedstrijd 2006 | 10 Meest gestelde vragen | Lezersonderzoek | Toolkit for Creative Reading | FAQS Creative Reading
